به گزارش بهمن به نقل از پی آر نیوزوایر، شرکت «رادیا» هواپیمای «ویندرانر» (WindRunner) را که از نظر حجم، بزرگ ترین هواپیمای جهان به حساب می آید، به نمایش گذاشت. این هواپیما برای رفع یکی از مهم ترین محدودیت های صنعت فضایی، یعنی انتقال موشک های کاملا مونتاژشده، بوسترها و نسل آینده ماهواره ها طراحی شده است.
این هواپیمای عظیم با محوریت حجم محموله، نه صرفا وزن آن، امکان انتقال مستقیم سیستم های فضایی بزرگ به مناطق پرتاب، واحدهای تولیدی و محلهای محدود یا پراکنده را فراهم می کند؛ بدون آن که نیاز باشد این تجهیزات برای حمل و نقل از هم جدا شوند.
مارک لندستروم، بنیانگذار و مدیرعامل رادیا، در این زمینه اظهار داشت: موشک ها، بوسترها و فضاپیماها بلندپروازی های شرکت های فضایی را تعریف می کنند و هر روز بزرگ تر، توانمندتر و ارزشمندتر می شوند؛ در عین حال، صنعت فضایی همچنان به سامانه حمل ونقلی متکی است که دو دهه پیش طراحی شده است.
به گفته وی، ویندرانر به شکلی طراحی شده که بتواند بزرگ ترین سازه های جهان را به دشوارترین نقاط برای دسترسی منتقل کند. این هواپیما می تواند محموله هایی مانند بوسترهای مونتاژشده، سیستم های پرتاب قابل بازیابی و نسل جدید ماهواره ها را بدون احتیاج به جداسازی، در مدت چند ساعت به مقصد برساند؛ در صورتیکه انتقال چنین محموله هایی با روشهای فعلی ممکنست چند روز زمان ببرد.
ویندرانر با استفاده از ارتفاع زیاد عرشه بار، طراحی ویژه دماغه و یک سامانه نوآورانه بارگیری محموله، امکان جابه جایی تجهیزات فضایی بسیار بزرگ را فراهم می آورد.
این در صورتی است که اندازه بوسترهای موشک، ماهواره ها و دیگر سیستم های حیاتی مأموریت های فضایی روزبه روز افزایش خواهد یافت، اما جاده ها، بنادر و هواپیماهای موجود برای انتقال آنها تغییر چندانی نکرده اند. بنابراین، سخت افزارهای فضایی پرارزش اغلب برای انتقال از هم جدا می شوند. این محدودیت های حمل و نقل سبب می شود انتقال آنها به مقصد چند روز یا حتی چند هفته بطول بیانجامد و بنابراین هزینه ها افزایش یابد و خطر صدمه یا جابه جایی غیرضروری بعضی از حساس ترین سیستم های هوافضایی جهان بیشتر شود.
یکی از قابلیت های اصلی ویندرانر، پشتیبانی از عملیات فضایی واکنش گرا است؛ به این معنا که سیستم های پرتاب بزرگ می توانند به جای چند روز، ظرف چند ساعت جابه جا شوند.
این هواپیما همینطور امکان طراحی و انتقال فضاپیماهای بزرگ تر را فراهم می آورد و می تواند ماهواره هایی با ابعادی تقریبا دو برابر ماهواره هایی را که امروزه به شکل کاملا مونتاژشده قابل حمل هستند، در خود جای دهد.
چنین ظرفیتی می تواند دامنه استفاده از سیستم های فضایی را در حوزه هایی مانند امنیت ملی، ارتباطات، رصد زمین و مأموریت های اطلاعاتی، نظارتی و شناسایی (ISR) گسترش دهد.
این هواپیما برای رفع یکی از مهم ترین محدودیت های صنعت فضایی، یعنی انتقال موشک های کاملا مونتاژشده، بوسترها و نسل آینده ماهواره ها طراحی شده است. این هواپیمای عظیم با تأکید بر حجم محموله، نه صرفاً وزن آن، امکان انتقال مستقیم سیستم های فضایی بزرگ به مناطق پرتاب، واحدهای تولیدی و محلهای محدود یا پراکنده را فراهم می کند؛ بدون آن که نیاز باشد این تجهیزات برای حمل و نقل از هم جدا شوند. مارک لندستروم، بنیانگذار و مدیرعامل رادیا، در این مورد گفت: موشک ها، بوسترها و فضاپیماها بلندپروازی های شرکت های فضایی را تعریف می کنند و هر روز بزرگ تر، توانمندتر و ارزشمندتر می شوند؛ با این وجود، صنعت فضایی همچنان به سامانه حمل ونقلی متکی است که دو دهه پیش طراحی شده است. به گفته ی ایشان، ویندرانر بشکلی طراحی شده که بتواند بزرگ ترین سازه های جهان را به دشوارترین نقاط برای دسترسی منتقل کند. این هواپیما می تواند محموله هایی مانند بوسترهای مونتاژشده، سیستم های پرتاب قابل بازیابی و نسل جدید ماهواره ها را بدون احتیاج به جداسازی، در مدت چند ساعت به مقصد برساند؛ در صورتی که انتقال چنین محموله هایی با روشهای فعلی ممکنست چند روز زمان ببرد. ویندرانر با استفاده از ارتفاع زیاد عرشه بار، طراحی ویژه دماغه و یک سامانه نوآورانه بارگیری محموله، امکان جابه جایی تجهیزات فضایی بسیار بزرگ را فراهم می آورد. این در صورتی است که اندازه بوسترهای موشک، ماهواره ها و دیگر سیستم های حیاتی ماموریت های فضایی روزبه روز افزایش خواهد یافت، اما جاده ها، بنادر و هواپیماهای موجود برای انتقال آنها تغییر چندانی نکرده اند.
